Over mij

Ik ben Dennis van Tol, oprichter van Zwartenberg.
Ik help organisaties en teams om zichtbaar te maken wat er speelt. Juist op die plekken waar het nog niet wordt uitgesproken, maar wel bepalend is voor wat er wel en niet lukt. In mijn werk beweeg ik me op het snijvlak van structuur, gedrag en onderliggende patronen. Ik combineer organisatieadvies, teamontwikkeling en systemisch werk tot één aanpak, waarbij ik steeds kijk:

Wat heeft dit vraagstuk nodig op dit moment?

Wat mij kenmerkt, is dat ik snel zie waar het schuurt. En dat ik dat op een heldere en betrokken manier bespreekbaar maak — ook als dat spannend is. Niet om te confronteren om het confronteren, maar om ruimte te creëren voor beweging.

Mensen voelen zich bij mij snel op hun gemak en ervaren in mijn aanwezigheid vaak zowel scherpte als rust. Zo ontstaat er snel een setting van vertrouwen en verbinding waarin gezegd kan worden wat gezegd moet worden.

Achtergrond
Ik heb ruim 20 jaar ervaring als trainer, facilitator en adviseur in grote en complexe organisaties, waaronder T-Mobile (Odido), Exact en Fugro. Als zelfstandig professional werkte ik onder andere voor Gemeente Leiden, Rijkswaterstaat, Erasmus MC en het Ministerie van Justitie & Veiligheid.

In die contexten werk ik vaak aan vraagstukken rondom cultuur, samenwerking, leiderschap en maatschappelijke opgaven zoals duurzaamheid en inclusie — meestal in trajecten die vragen om meer dan alleen een interventie op de oppervlakte.

Mijn manier van werken
In veel organisaties wordt vooral gewerkt aan wat zichtbaar is: structuren, plannen en gedrag.

Tegelijkertijd speelt een groot deel van wat bepalend is zich af onder de oppervlakte: in patronen, dynamieken en wat niet wordt uitgesproken.

Ik werk bewust op beide lagen.

Met een achtergrond in onder andere Agile/Scrum, Lean en Design Thinking begrijp ik de ‘bovenstroom’ van organisaties goed. Tegelijkertijd werk ik met systemische principes en methodieken zoals systemisch werk en Deep Democracy om ook zichtbaar te maken wat zich daaronder afspeelt.

Juist in die combinatie ontstaat ruimte voor beweging die niet alleen wordt ingezet, maar ook kan duurzaam verankert wordt.

Mijn manier van kijken en interveniëren is mede geïnspireerd door principes uit de natuur en permacultuur. Dat betekent dat ik niet vertrek vanuit wat er ontbreekt, maar vanuit wat er al aanwezig is. Dat ik kijk naar patronen, samenhang en ritme. En dat ik werk aan verandering op een manier die voedt en versterkt, in plaats van uitput of forceert.

In de praktijk betekent dit dat ik:
– zorgvuldig waarneem voordat ik intervenieer
– werk met wat zich aandient in het moment
– oog heb voor timing en tempo in verandering
– steeds zoek naar wat zich wil ontwikkelen

SPEL

Spel is voor mij geen middel om het luchtig te maken, maar een manier om tot de essentie te komen. Zoals Johan Huizinga beschrijft in Homo Ludens, ligt in spel een kracht die ouder is dan cultuur zelf. Met spelvormen maak ik patronen zichtbaar en creëer ik beweging.

NATUUR

Het ritme van de seizoenen, natuurlijke processen en samenwerkingen tussen verschillende organismen zijn een grote inspiratiebron voor me. We staan als mens veel dichterbij de natuur dan we tegenwoordig denken, we zijn er zelfs onderdeel van.

MUZIEK

Taal, ritme en cadans kunnen iets raken wat met alleen inhoud niet lukt. Muziek helpt om te vertragen, te verdiepen of juist te versterken.

Ik maak daar bewust gebruik van in sessies en trajecten.